Odszkodowanie za niewykryte przestępstwo

Odszkodowanie za niewykryte przestępstwo

Padłeś ofiarą przestępstwa i poniosłeś z tym związaną szkodę? Wiedz, że nawet jeśli postępowanie w Twojej sprawie zostało umorzone, bądź sprawca nie został wykryty to i tak należy Ci się odszkodowanie od Skarbu Państwa.

Prace na rzecz ochrony ofiar przestępstw podejmowane były w międzynarodowych strukturach takich jak Organizacji Narodów Zjednoczonych i Unii Europejskiej.

W 1977 r. Rada Europy przyjęła rezolucję, która stała się podstawą Europejskiej konwencji o odszkodowaniach dla ofiar przestępstw popełnionych z użyciem przemocy z 1983 r. Konwencja ujednolicała prawo państw członkowskich w zakresie prawnej regulacji pomocy pokrzywdzonym, a także regulowała problematykę kosztów ponoszonych przez pokrzywdzonych w związku z przestępstwem.

15 marca 2001 roku Rada Unii Europejskiej uchwaliła wiążącą państwa członkowskie Decyzję Ramową o pozycji ofiary w postępowaniu karnym. Dokument ten zalecał wprowadzenie do systemów praw krajowych podstawowych uprawnień pokrzywdzonych takich jak: prawo do czci, szacunku oraz prawo do ochrony.

W dniu 29 kwietnia 2004 r. Rada UE uchwaliła dyrektywę dotyczącą kompensaty przysługującej ofiarom przestępstw. Decyzja ta nałożyła na każde państwo członkowskie Unii Europejskiej obowiązek wprowadzenia systemu kompensacyjnego do dnia 1 lipca 2005 r. Natomiast dostosowanie prawa wewnętrznego do dyrektywy musiało nastąpić w terminie do dnia 1 stycznia 2006 r.

Ustawa z dnia 7 lipca 2005 roku (dz. U 2005 nr 169 poz.1415) określa tryb i zasady przyznawania kompensaty oraz warunki współpracy organów w Rzeczypospolitej Polskiej z organami innych państw członkowskich UE, właściwych w sprawach postępowania o dochodzenie odszkodowania. Ustawa przewiduje także pomoc ofiarom przestępstw nieumyślnych np. ofiarom wypadków drogowych.

Kompensata obejmuje jedynie:

• utracone zarobki lub inne środki utrzymania;
• koszty związane z leczeniem i rehabilitacją;
• koszty pogrzebu.

Maksymalna wysokość kompensaty to 12 000,00 złotych a przyznawana jest, jeśli przestępstwo popełnione zostało na terytorium RP na szkodę osoby mającej obywatelstwo polskie lub też obywatelstwo innego państwa członkowskiego UE. Jest też roszczeniem posiłkowym, ponieważ w pierwszej kolejności winno się próbować egzekwować obowiązek naprawienia szkody od sprawcy przestępstwa.

Odszkodowanie przyznaje się wtedy, gdy wszczęto postępowanie karne albo odmówiono jego wszczęcia z przyczyn:

• gdy ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze;
• gdy oskarżony zmarł;
• gdy sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych;
• gdy brak jest wymaganego zezwolenia na ściganie sprawcy czynu;
• zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.

Odszkodowanie nie może być przyznane gdy:

• nie popełniono czynu zabronionego;
• czyn nie stanowi przestępstwa;
• społeczna szkodliwość czynu jest znikoma;
• postępowanie karne co do tej samej osoby zostało zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;
• nie ma skargi oskarżyciela uprawnionego w sprawie.

Wniosek o zapłatę kompensaty w terminie dwóch lat od dnia popełnienia przestępstwa, osoba uprawniona składa do sądu rejonowego swojego miejsca zamieszkania. Wniosek ten winien zachować wymogi pisma procesowego, a dodatkowo wskazać uprawdopodobnione okoliczności popełnienia przestępstwa oraz szkodę materialną spowodowaną przestępnym działaniem.

Sąd rozpoznaje wniosek stosując przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym (art. 8 ust. l ustawy). W wypadku, gdy wyznaczony jest w sądzie wydział do rozpoznawania spraw w tym trybie, należy go wskazać jako adresata wniosku. Wyznaczenie rozprawy zależy od uznania sądu. Regułą jest rozstrzygnięcie sprawy na posiedzeniu sądowym. Sąd może przed rozstrzygnięciem sprawy wysłuchać uczestników, zażądać od nich oświadczeń na piśmie, a ponadto może przesłuchać świadków i biegłych oraz w wypadku nieobecności uczestników, zażądać od osób, które nie są uczestnikami, złożenia wyjaśnień na piśmie.

Od postanowienia sądu orzekającego w przedmiocie kompensaty uczestnik ma prawo złożyć apelację (art. 518 k.p.c.). Apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli strona nie zażądała sporządzenia uzasadnienia, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (art. 369 § 1 i 2 k.p.c.).

 

Tagi: odszkodowanie za niewykryte przestępstwo, niewykryty sprawca, odszkodowanie za włamanie, odszkodowanie za pobicie, kancelaria Rzeszów, Adwokat Rzeszów

Odszkodowanie lotnicze za opóźniony lub odwołany lot

Odszkodowania za opóźniony lub odwołany lot

Odszkodowanie lotnicze. Sprawdź jakie przysługują Ci świadczenia oraz jakiej wysokości odszkodowanie za opóźnione lub odwołane loty lotnicze.

Zgodnie z obecnie panującą regulacją – Rozporządzeniem nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. wypłata odszkodowania oraz innych świadczeń, uzależniona jest od skali opóźnienia danego lotu oraz jego długości

Rozporządzenie wskazuje, że pasażer, którego lot został opóźniony lub też odwołany, może domagać się odszkodowania od przewoźnika. Odszkodowanie nie będzie przysługiwać w przypadku gdy pasażerowie odwołanego lotu zostali powiadomieni o tym odwołaniu co najmniej na 14 dni przed planowanym wylotem, albo też linia lotnicza zaproponowała pasażerom alternatywny lot na tej samej trasie, z podobnym planem lotu.

Rozporządzenie dotyczy jedynie obszaru powietrznego nad Unią Europejską a także nad Norwegią, Islandią i Szwajcarią, nie obejmuj swoją regulacją obszarów powietrznych spoza Wspólnoty. Warto wspomnieć, że przed wprowadzeniem regulacji, dochodzenie wszelkich roszczeń od przewoźnika, możliwe było jedynie na drodze sądowej.

Zgodnie z wprowadzonymi zmianami pasażerowie uzyskali podstawowe uprawnienia tj:

Opieka – w formie wyżywienia, transportu, otrzymania napojów, alternatywnie zwrot kosztów poniesionych na te wydatki. Co więcej przewoźnik w razie opóźnienia, winien dodatkowo zapewnić kontakt podróżnych ze środkami łączności a nawet pokryć koszty zakwaterowania w hotelu.

Alternatywny przelot – oznacza zobowiązanie przewoźnika do zapewnienia pasażerowi zmiany planu tak by na porównywalnych warunkach można było dotrzeć do docelowego miejsca w najwcześniej możliwym terminie, bądź też terminie nieco późniejszym ale dogodnym dla pasażera jak i przewoźnika. Linia lotnicza musi zaproponować pasażerom alternatywny lot nawet wtedy gdy wystąpiły nadzwyczajne okoliczności (np. strajk, złe warunki pogodowe).

Odszkodowanie – w przypadku odwołania lotu a także jego opóźnienia przewoźnik obowiązany jest do wypłaty odszkodowania w następującej wysokości:

• 250 € – dla lotów o odległości do 1 500,00 km;
• 400 € – dla lotów wewnątrzwspólnotowych o odległości powyżej 1 500,00 km;
• 400 € – dla lotów innych niż wewnątrzwspólnotowe o długości od 1 500,00 km do 3 500,00 km;
• 600 € – lotów innych niż wewenątrzwspólnotowe o odległości powyżej 3 500,00 km.

Istotne jest, że kwota odszkodowania może być zmniejszona o 50% w przypadku, gdy czas przylotu alternatywnego lotu w stosunku do planowanego nie przekracza:

• dwóch godzin w przypadku lotów o długości 1.500 km;
• trzech godzin w przypadku lotów wewnątrzwspólnotowych o długości powyżej 1.500 km;
• trzech godzin w przypadku lotów innych niż wewnątrzwspólnotowe o długości pomiędzy 1.500 km a 3.500 km;
• czterech godzin w przypadku lotów innych niż międzywspólnotowe o długości powyżej 3.500 km.

Prawo do zwrotu pełnej ceny biletu i bezpłatnego powrotu

Jeśli lot został odwołany, podróżny ma prawo odstąpienia od umowy. W takiej sytuacji przewoźnik wrócić w formie pieniężnej pasażerowi pełen koszt biletu, w terminie 7 dni, po cenie za jaką został kupiony, za część lub części nie odbytej podróży oraz za część lub części już odbyta, jeżeli lot nie służy już dłużej jakiemukolwiek celowi związanemu z pierwotnym planem podróży pasażera oraz zapewnić pasażerowi, gdy jest to odpowiednie, w najwcześniejszym możliwym terminie lot powrotny do pierwotnego miejsca wylotu.

Na pisemny wniosek podróżnego przewoźnik zobowiązany jest to zwrotu kosztów w postaci vouchera lub usług.

Niezależnie od prawa do odstąpienia od umowy i żądania zwrotu ceny, pasażerowi przysługuje roszczenie o zapłatę należnego odszkodowania.

Overbooking

W sytuacji gdy przewoźnik dokonał sprzedaży nadliczbowej ilości biletów (tzw: overbooking), przewoźnik po pierwsze powinien poszukać ochotników, którzy zrezygnują z rezerwacji w zamian za ustalone z nimi korzyści.

Linia lotnicza winna zaoferować ochotnikom wybór pomiędzy pełnym zwrotem ceny biletu i zmianą planu podróży. Jeśli osoby te wybiorą zmianę planu podróży, przewoźnik musi, jeśli to konieczne, zapewnić dalszą pomoc polegającą na organizacji dalszej podróży np: zapewnienie posiłku, rozmowy telefonicznej, zakwaterowanie w hotelu, transport pomiędzy lotniskiem a miejscem zakwaterowania.

Jeśli pasażer nie zgodzi się na rezygnację z rezerwacji a przewoźnik odmówi przyjęcia na pokład, pasażer ma prawo do rekompensaty od 200 do 600 euro na pasażera, oraz do zwrotu pełnej ceny biletu.

 

Tagi: odszkodowanie lotnicze, odszkodowanie od linii lotniczych, opóźniony lot, odwołany lot, lotnisko Jasionka Rzeszów, Kancelaria odszkodowawcza Rzeszów

Odszkodowania za błędy profesjonalistów

Odszkodowania za błędy profesjonalistów (m.in. adwokatów, notariuszy, architektów, zarządców nieruchomości)

Jeżeli uważasz, że zostałeś poszkodowany w wyniku rażącego niedbalstwa osoby wykonującej profesjonalny zawód, sprawdź czego możesz się domagać.

Działalność profesjonalnych pełnomocników – np.: radców prawnych, adwokatów, doradców podatkowych, notariuszy oparta jest zawsze o umowę z klientem. Umowa ta może mieć różny charakter i nie ma wymogu stosowania wyłącznie formy pisemnej przy zlecaniu usługi profesjonalnemu pełnomocnikowi. Tym niemniej częstą praktyką jest zawieranie umów w formie pisemnej tak, by strony wzajemnie i w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wiedziały o zakresie wzajemnej współpracy, formach kontaktu oraz o sposobie ustalania wynagrodzenia. W tym miejscu warto wskazać, że umowa zawarta z pełnomocnikiem profesjonalistą jest umową starannego działania a nie umową rezultatu. Tym samym pełnomocnik ponosił będzie odpowiedzialność za zawinione działanie, a jego odpowiedzialność kształtować się będzie w oparciu o odpowiedzialność kontraktową (a więc wynikającą z umowy) oraz deliktową (za dokonanie czynu niedozwolonego).

W przypadku odpowiedzialności kontraktowej, wynikającej z art. 417 k.c., koniecznym i niezbędnym do wykazania jest niewłaściwe oraz nienależyte wykonanie umowy łączącej klienta z profesjonalistą. W tej materii znajdować się będą wszelkie zaniedbania natury procesowej np.: zwłoka w wykonaniu określonej czynności, niezachowanie terminu zastrzeżonego dla określonej czynności procesowej, brak wniesienia we właściwym terminie środka odwoławczego. Takie działanie jest więc naruszeniem zobowiązania, jakie profesjonalista na siebie przyjął w rezultacie czego ukształtowana zostanie odpowiedzialność kontraktowa.

Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 1 grudnia 2004 roku (sygn. akt V CK 297/04) „należytą staranność wymaganą od adwokata i radcy przy wykonywaniu zobowiązań umownych trzeba oceniać przy uwzględnieniu zawodowego, profesjonalnego charakteru ich działalności. To samo można odnieść w pełni do doradcy podatkowego czy notariusza”.

W przypadku odpowiedzialności deliktowej, a więc za czyn niedozwolony i wynikającej z art., 415 k.c. można powiedzieć, że tego typu odpowiedzialność jest w praktyce bardzo rzadka. Delikt, a więc działanie niedozwolone jest wyrządzeniem komuś szkody w sposób świadomy i mający na celu umyślne pokrzywdzenie tej osoby. W tym przypadku można by mówić o delikcie np.: gdyby profesjonalista celowo wprowadził mocodawcę w błąd albo też reprezentował stronę w postępowaniu w taki sposób, by poniosła stratę bądź doznała uszczerbku majątkowego. /p>

Przy ocenie działania profesjonalisty należy na względzie mieć stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r. ( sygn. II CSK 219/12), „adwokat i radca prawny odpowiadają za szkody wyrządzone mocodawcy wskutek własnych zaniedbań i błędów prowadzących do przegrania sprawy, której wynik byłby korzystny dla strony, gdyby pełnomocnik zachował należytą staranność, ocenioną przy uwzględnieniu profesjonalnego charakteru ich działalności”. Zaprezentowany pogląd wyznacza więc sposób oceny polegający na tym, by przy analizie odpowiedzialności pełnomocnika brać pod uwagę to, czy faktycznie poprzez swoje działanie i zachowanie doprowadził do powstania zaniedbania skutkującego niekorzystnym zakończeniem sprawy.

Należy także wskazać, że celem ochrony interesów klientów profesjonalni pełnomocnicy podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej, którego suma gwarancyjna uzależniona jest od uzgodnień danego samorządu zawodowego z określonym ubezpieczycielem.

 

Tagi: odszkodowanie za błędy notariusza, błąd w akcie notarialnym, pomyłka adwokata, radcy prawnego, błąd architekta, kancelaria Rzeszów, Adwokat Rzeszów